Domain διαμάχες που έγραψαν τους κανόνες του διαδικτύου

Οι κανόνες για το ποιος κατέχει ένα domain name δεν υπήρχαν όταν κατοχυρώθηκαν τα πρώτα domains. Γράφτηκαν, αργά και ακριβά, με μηνύσεις. Οι παρακάτω διαμάχες είναι αυτές που διαμόρφωσαν το σύστημα μέσα στο οποίο λειτουργούν σήμερα οι καταχωρητές domain — ανάμεσά τους και η kapaweb.

Sex.com — Kremen v. Cohen (1994–2010)

Ο Gary Kremen κατοχύρωσε το Sex.com το 1994. Το 1995, ένας καταδικασμένος απατεώνας ονόματι Stephen Cohen πλαστογράφησε επιστολή προς τη Network Solutions (τον τότε καταχωρητή) ζητώντας τη μεταφορά του domain σε εκείνον. Η Network Solutions αποδέχτηκε την πλαστογραφία και μετέφερε την ιδιοκτησία.

Μέχρι να το αντιληφθεί ο Kremen, ο Cohen είχε χτίσει πολυεκατομμυριούχα επιχείρηση ενηλίκων στο domain. Ο Kremen μήνυσε — όχι μόνο τον Cohen, αλλά και τη Network Solutions για την αποδοχή της πλαστογραφίας. Η υπόθεση πέρασε δεκαπέντε χρόνια στα αμερικανικά δικαστήρια.

Η σημαντικότερη συνέπεια ήταν η απόφαση του Ninth Circuit (Εφετείο 9ης Περιφέρειας ΗΠΑ) του 2003: ένα domain name είναι άυλη ιδιοκτησία — μπορεί να κλαπεί, μπορεί να ανακτηθεί νομικά, και θεμελιώνει ευθύνη του καταχωρητή όταν μεταφέρεται απατηλά. Πριν από αυτή την απόφαση, η νομική φύση ενός domain ήταν ασαφής. Μετά, οι καταχωρητές απέκτησαν καθήκον επιμέλειας (duty of care).

Ο Kremen κέρδισε αποζημίωση $65 εκατομμυρίων από τον Cohen. Ο Cohen κατέφυγε στο Μεξικό και ποτέ δεν πλήρωσε. Το ίδιο το domain πουλήθηκε αργότερα νόμιμα — στην Escom το 2006 για ποσό που αναφέρθηκε στα $12–14 εκατ., και ξανά το 2010 για επιβεβαιωμένα $13 εκατ.

MikeRoweSoft.com — η Microsoft εναντίον ενός 17χρονου (2004)

Ένας 17χρονος Καναδός μαθητής, ο Mike Rowe, κατοχύρωσε το MikeRoweSoft.com για το web-design hobby του. Οι δικηγόροι της Microsoft του έστειλαν εξώδικη πρόσκληση παύσης (cease-and-desist) ζητώντας να το παραδώσει για $10. Το internet το πρόσεξε.

Η δημοσιότητα ήταν καταστροφική για τη Microsoft. Τελικά συμβιβάστηκαν δίνοντάς του πιστοποίηση Microsoft Certified Professional, ένα Xbox και συνδρομή MSDN σε αντάλλαγμα για το domain.

Η υπόθεση μελετάται σήμερα ως σχολικό παράδειγμα υπερβολικής διεκδίκησης από κατόχους εμπορικών σημάτων. Επειδή έκλεισε με εξωδικαστικό συμβιβασμό, δεν δημιούργησε νομικό προηγούμενο — η πραγματική της κληρονομιά είναι επικοινωνιακή: έδειξε πόσο άσχημα μπορεί να γυρίσει δημόσια μια βαριά νομική απειλή απέναντι σε έναν συμπαθή κάτοχο.

Altavista.com — Compaq buyout (1998)

Η Altavista, η κυρίαρχη μηχανή αναζήτησης των τελών της δεκαετίας του '90, ανήκε στη DEC. Όταν η Compaq αγόρασε την DEC, απέκτησε την Altavista. Αλλά δεν κατείχε το Altavista.com — ανήκε σε πρώιμο κάτοχο που το κρατούσε για χρόνια.

Η Compaq αναφέρεται ότι πλήρωσε $3,3 εκατομμύρια για το Altavista.com. Η συναλλαγή είναι από τις πρώτες δημοσιοποιημένες αγορές domain σε επταψήφιο ποσό και εδραίωσε την αρχή ότι ακόμη και ο κάτοχος εμπορικού σήματος μπορεί να αναγκαστεί να πληρώσει, αν το domain είχε κατοχυρωθεί πριν αναγνωριστεί η σημασία του στο διαδίκτυο.

Madonna.com — το πρότυπο των υποθέσεων UDRP για διασήμους (2000)

Η pop star Madonna προσέφυγε στη νεοσύστατη τότε Uniform Domain-Name Dispute-Resolution Policy (UDRP) — το σύστημα της ICANN για επίλυση διαφορών εμπορικών σημάτων χωρίς αγωγές. Κέρδισε. Το domain είχε κατοχυρωθεί από cybersquatter (αρπακτή domain), ο οποίος λειτουργούσε site ενηλίκων στο όνομά της.

Η απόφαση Madonna.com έγινε πρότυπο για UDRP υποθέσεις διασήμων: κατοχυρώνεις domain που ταιριάζει με όνομα διάσημου ελπίζοντας να επωφεληθείς από τη φήμη του — χάνεις. Ο κανόνας ισχύει ακόμα.

Nissan.com — Nissan Motors v. Nissan Computer (1999–2008)

Ο Uzi Nissan, ισραηλο-αμερικανός επιχειρηματίας, κατοχύρωσε το Nissan.com το 1994 για την εταιρεία υπολογιστών του. Η Nissan Motors τον μήνυσε. Η υπόθεση κράτησε σχεδόν μια δεκαετία.

Η τελική απόφαση: ο κ. Nissan είχε νόμιμα κατοχυρώσει το domain στο επώνυμό του, πριν αποκτήσει η Nissan Motors ουσιαστική παρουσία στο internet. Κράτησε το domain — αν και το δικαστήριο του απαγόρευσε να προβάλλει σε αυτό διαφημίσεις σχετικές με αυτοκίνητα. Η υπόθεση έγινε το έμβλημα του κατόχου που αντιστέκεται σε αξίωση εμπορικού σήματος: το να κατοχυρώσεις το ίδιο σου το επώνυμο, για πραγματική επιχείρηση, πριν χτίσει ο κάτοχος του σήματος την παρουσία του στο internet, είναι υπερασπίσιμη θέση.

Το σύστημα σήμερα

Αυτές οι πέντε υποθέσεις — και μερικές εκατοντάδες άλλες — έχτισαν το πλαίσιο που εφαρμόζεται όταν κατοχυρώνετε domain στη kapaweb σήμερα:

• Το domain σας είναι ιδιοκτησία. Αν ένας καταχωρητής αποδεχτεί απατηλή μεταφορά του ονόματός σας, ευθύνεται. Γι' αυτό η kapaweb απαιτεί επιβεβαίωση ταυτότητας για μεταφορές.
• Οι κάτοχοι εμπορικών σημάτων δεν μπορούν να εκφοβίζουν αυθαίρετα κατόχους domain. Αν κατοχυρώσατε νόμιμα, στο όνομά σας, για πραγματικό σκοπό, μπορείτε να το κρατήσετε.
• Από cybersquatting ανακτάς γρήγορα. Η διαδικασία UDRP επιλύει σαφείς καταχρήσεις εμπορικών σημάτων σε μήνες, όχι σε χρόνια, χωρίς δικαστήριο.
• Η προηγούμενη καλόπιστη χρήση προστατεύεται. Αν κατοχυρώσατε πριν αναδειχθεί το αντίστοιχο εμπορικό σήμα στο διαδίκτυο, γενικά κρατάτε το όνομά σας.

Το συμπέρασμα: κατοχυρώστε το όνομα που πραγματικά σκοπεύετε να χρησιμοποιήσετε, με την πραγματική σας ταυτότητα, σε αξιόπιστο καταχωρητή. Το νομικό πλαίσιο προστατεύει ακριβώς αυτό το σενάριο. Ξεκινήστε την αναζήτησή σας στη kapaweb.