Domain διαμάχες που έγραψαν τους κανόνες του διαδικτύου

Οι κανόνες για το ποιος κατέχει ένα domain name δεν υπήρχαν όταν κατοχυρώθηκαν τα πρώτα domains. Γράφτηκαν, αργά και ακριβά, με μηνύσεις. Οι διαμάχες παρακάτω είναι αυτές των οποίων οι εκβάσεις διαμόρφωσαν το σύστημα στο οποίο λειτουργούν σήμερα καταχωρητές domain όπως η kapaweb.

Sex.com — Kremen v. Cohen (1994–2010)

Ο Gary Kremen κατοχύρωσε το Sex.com το 1994. Το 1995, ένας καταδικασμένος απατεώνας ονόματι Stephen Cohen πλαστογράφησε επιστολή προς τη Network Solutions (τον τότε καταχωρητή) ζητώντας τη μεταφορά του domain σε εκείνον. Η Network Solutions αποδέχτηκε την πλαστογραφία και μετέφερε την ιδιοκτησία.

Μέχρι να το αντιληφθεί ο Kremen, ο Cohen είχε χτίσει πολυεκατομμυριούχα επιχείρηση ενηλίκων στο domain. Ο Kremen μήνυσε — όχι μόνο τον Cohen, αλλά και τη Network Solutions για την αποδοχή της πλαστογραφίας. Η υπόθεση πέρασε δεκαπέντε χρόνια στα αμερικανικά δικαστήρια.

Η σημαντικότερη συνέπεια ήταν η απόφαση του Ninth Circuit (Εφετείο 9ης Περιφέρειας ΗΠΑ) του 2003: ένα domain name είναι άυλη ιδιοκτησία — μπορεί να κλαπεί, να ανακτηθεί ως ιδιοκτησία, και γεννά ευθύνη του καταχωρητή όταν μεταφέρεται απατηλά. Πριν από αυτή την απόφαση, η νομική φύση ενός domain ήταν ασαφής. Μετά, οι καταχωρητές απέκτησαν καθήκον επιμέλειας (duty of care).

Ο Kremen κέρδισε αποζημίωση $65 εκατομμυρίων από τον Cohen. Ο Cohen κατέφυγε στο Μεξικό και ποτέ δεν πλήρωσε. Το ίδιο το domain πουλήθηκε νόμιμα για περίπου $13 εκατομμύρια το 2006.

MikeRoweSoft.com — Microsoft v. Rowe (2004)

Ένας 17χρονος Καναδός μαθητής, ο Mike Rowe, κατοχύρωσε το MikeRoweSoft.com για το web-design hobby του. Οι δικηγόροι της Microsoft του έστειλαν εξώδικη πρόσκληση παύσης (cease-and-desist) ζητώντας να το παραδώσει για $10. Το internet το πρόσεξε.

Η δημοσιότητα ήταν καταστροφική για τη Microsoft. Τελικά συμβιβάστηκαν δίνοντάς του πιστοποίηση Microsoft Certified Professional, ένα Xbox και συνδρομή MSDN σε αντάλλαγμα για το domain.

Η υπόθεση μελετάται σήμερα ως σχολικό παράδειγμα υπερβολικής διεκδίκησης από κατόχους εμπορικών σημάτων. Επίσης εδραίωσε την αρχή ότι ομόηχα domains δεν παραβιάζουν αυτόματα εμπορικά σήματα — ένα όνομα πρέπει να είναι συγχυτικά παρόμοιο στην αγορά, όχι απλώς φωνητικά έξυπνο. Η αρχή αυτή αποτέλεσε αργότερα τη βάση για την άμυνα σε υποθέσεις UDRP.

Altavista.com — Compaq buyout (1998)

Η Altavista, η κυρίαρχη μηχανή αναζήτησης των τελών της δεκαετίας του '90, ανήκε στη DEC. Όταν η Compaq αγόρασε την DEC, απέκτησε την Altavista. Αλλά δεν κατείχε το Altavista.com — ανήκε σε πρώιμο κάτοχο που το κρατούσε για χρόνια.

Η Compaq αναφέρεται ότι πλήρωσε $3,3 εκατομμύρια για το Altavista.com. Η συναλλαγή είναι από τις πρώτες δημοσιοποιημένες αγορές domain σε επταψήφιο ποσό και εδραίωσε την αρχή ότι ακόμη και ο κάτοχος εμπορικού σήματος μπορεί να αναγκαστεί να πληρώσει, αν το domain είχε κατοχυρωθεί πριν αναγνωριστεί η σημασία του στο διαδίκτυο.

Madonna.com — το πρώτο μεγάλο νομικό προηγούμενο UDRP (2000)

Η pop star Madonna προσέφυγε στη νεοσύστατη τότε Uniform Domain-Name Dispute-Resolution Policy (UDRP) — το σύστημα της ICANN για επίλυση διαφορών εμπορικών σημάτων χωρίς αγωγές. Κέρδισε. Το domain είχε κατοχυρωθεί από cybersquatter (αρπακτή domain), ο οποίος λειτουργούσε site ενηλίκων στο όνομά της.

Η απόφαση Madonna.com έγινε πρότυπο για UDRP υποθέσεις διασήμων: κατοχυρώνεις domain που ταιριάζει με όνομα διάσημου με πρόθεση κερδοσκοπίας από τη σύνδεση — χάνεις. Ο κανόνας ισχύει ακόμα.

Nissan.com — Nissan Motors v. Nissan Computer (1999–2008)

Ο Uzi Nissan, ισραηλο-αμερικανός επιχειρηματίας, κατοχύρωσε το Nissan.com το 1994 για την εταιρεία υπολογιστών του. Η Nissan Motors τον μήνυσε. Η υπόθεση κράτησε σχεδόν μια δεκαετία.

Η τελική απόφαση: ο κ. Nissan είχε νόμιμα κατοχυρώσει το domain στο επώνυμό του, πριν αποκτήσει η Nissan Motors ουσιαστική παρουσία στο internet. Κράτησε το domain. Η υπόθεση εδραίωσε το δόγμα ότι η προηγούμενη νόμιμη χρήση υπερισχύει αξιώσεων εμπορικού σήματος — ένας κάτοχος δεν μπορεί να αναγκαστεί να εγκαταλείψει domain με το προσωπικό του όνομα, μόνο και μόνο επειδή αυτό συμπίπτει με όνομα μεγάλης εταιρείας.

Το σύστημα σήμερα

Αυτές οι πέντε υποθέσεις — και μερικές εκατοντάδες άλλες — έχτισαν το πλαίσιο που εφαρμόζεται όταν κατοχυρώνετε domain στη kapaweb σήμερα:

• Το domain σας είναι ιδιοκτησία. Αν ένας καταχωρητής αποδεχτεί απατηλή μεταφορά του ονόματός σας, ευθύνεται. Γι' αυτό η kapaweb απαιτεί επιβεβαίωση ταυτότητας για μεταφορές.
• Οι κάτοχοι εμπορικών σημάτων δεν μπορούν να εκφοβίζουν αυθαίρετα κατόχους domain. Αν κατοχυρώσατε νόμιμα, στο όνομά σας, για πραγματικό σκοπό, μπορείτε να το κρατήσετε.
• Από cybersquatting ανακτάς γρήγορα. Η διαδικασία UDRP επιλύει σαφείς καταχρήσεις εμπορικών σημάτων σε μήνες, όχι σε χρόνια, χωρίς δικαστήριο.
• Η προηγούμενη καλόπιστη χρήση προστατεύεται. Αν κατοχυρώσατε πριν αναδειχθεί το αντίστοιχο εμπορικό σήμα στο διαδίκτυο, γενικά κρατάτε το όνομά σας.

Το συμπέρασμα: κατοχυρώστε το όνομα που πραγματικά σκοπεύετε να χρησιμοποιήσετε, με την πραγματική σας ταυτότητα, σε αξιόπιστο καταχωρητή. Το νομικό πλαίσιο προστατεύει ακριβώς αυτό το σενάριο. Ξεκινήστε την αναζήτησή σας στη kapaweb.